©2008-2025 arabiasaudyjska.blogspot.com / Umm Latifa in Saudi Kingdom
ALL RIGHTS RESERVED / wszelkie prawa zastrzeżone
Kopiowanie i rozpowszechnianie artykułów, treści opublikowanych oraz zdjęć mego autorstwa bez mej zgody pisemnej zabronione.

Respect copy rights - they are protected.
Copying images, text published on the blog without a written permit from the author is forbidden, as well as removing name of the author and address of the blog from images published underneath. Do not commit cyber crime.


24 września 2010

bazar staroci i secondhandów

Uwielbiam pchle targi - odzywa się we mnie żyłka poszukiwaczki skarbów. Lubię też obserwować, chłonąć nowe miejsca, życie w nich się toczące (nie mylić z podglądaniem). Przedwczoraj miałam zatem dzień tego, co lubię - wybraliśmy się dzięki K. (dzięki ;) na ogromny suq Haraj bin Qassem (czyt. haradż bin qassim, exit 21 on the Ring Road).  Choć większy obszar rynku Haraj bin Qaseem zajmują stanowiska z rzeczami z odzysku, znajdziemy tu poza nimi, produkty nowe (np. cudzoziemki przyjeżdżają tu by poszperać w ciuchach - jak wieść niesie można upolować suknie  światowych designerów z szaf saudyjskich księżniczek - jeszcze z metkami), do tego jest tu wszystko - wyposażyć można za jednym zamachem cały dom. No może nie za jednym zamachem (spędziliśmy tam pięć godzin) ale na pewno w jednym miejscu. Potrzeba tylko cierpliwości, mocy w nogach, samozaparcia i - wiedzieć gdzie czego szukać...

Na rynek warto udać się w świetle dnia - miesiące zimowe sprzyjają temu najbardziej; bez dzieci i z dużym zapasem czasu... Wodę można kupić na miejscu, aczkolwiek przydadzą się rękawiczki - kurz pokrywa wiele towarów. Mnie urzekły dwa kominki do palenia drewienek oud i nie mogłam się im oprzeć - wg mnie - zabytkowe i z "duchem"; wg mego męża - stare i nieładne :D.  "Moda" na starocie do Arabii zdecydowanie nie zawitała...


sprzedawcy wystawiają swoje towary jeszcze po drodze przed właściwym haraj bin qassem

kobiet tutaj niewiele

są tu sklepy z nowymi towarami 

stoiska z meblami kuchennymi 

bazar z daleka, sprzedawcy nie zabierają towarów, zakrywają je kolorowymi płachtami


wieszaki jak widać 

dywany i tradycyjne arabskie namioty (zielony z wzorami)

kuchnia i łazienka 

wąż

stoiska z ciuchami, tu ubrania tradycyjne dla panów

sklepy z meblami

Zdjęć niestety niewiele... z małym brzdącem na ręku trudno... może następnym razem będzie lepiej.


moje "antyczne" kominki ;)

21 września 2010

polowanie na męża...




Wielożeństwo wielożeństwem, ale monopol na męża trzeba mieć! 

rodzina w centrum handlowym w konfrontacji z samotną Saudyjką polującą na męża

zob. też stare panny 2007

19 września 2010

królestwo perfum


Jedną z rzeczy, które w Arabii uwielbiam - są perfumy...
Magia zapachów, bogactwo barw. 
O lekko oleistej konsystencji
wtapiają się w skórę, nasycają piżmem, esencją oud, mirrą, zapachem róży...



Perfumy sprzedawane są zazwyczaj w małych buteleczkach. 
Te na zdjęciach powyżej są prościuteńkie. 
Takie lubię. 

ale i te zdobione to cudeńka 









Zakup perfum w saudyjskiej perfumerii 
to nie przedsięwzięcie dla zapachowych wrażliwców.
Sprzedawcy wyciągają dziesiątki wielkich butelek
srebrnych
szklanych, przeźroczystych
podają zakrętki, korki
trzeba powąchać
nałożyć kroplę na skórę 
po chwili znów powąchać

można skomponować na miejscu 
swój wymarzony "zapach" 

im droższe perfumy 
tym lepsza jakość
- zapach będzie utrzymywał się dłużej


perfumeria na jednym z rijadzkich bazarów


zestawy typowo prezentowe
w eleganckim pudełku
wyłożonym mięciutkim materiałem
spoczywają buteleczki na perfumy o kształcie tradycyjnego kominka
kominek do palenia oud
a w pudełeczkach - spoczywają kawałki tego aromatycznego drzewa


a tu piżmo (musk) białe
tak łagodne i delikatne,
że Saudyjki muskają nim również dzieci

arabskie perfumy nakładać najlepiej plastikowymi "patyczkami", 
które są w nich zatopione
za uszami
po wewnętrznej stronie nadgarstków
w zagłębieniu u nasady szyi

buteleczka perfum + woreczek =  uroczy prezent

W Arabii można kupić również renomowane marki perfum światowych, cenowo trochę taniej niż w Polsce, zwłaszcza na lokalnych bazarach, ale warto pokusić się na kupno pachnących olejków. 

18 września 2010

w odpowiedzi na zażalenie

zakończyłam właśnie rozmowę z moją Siostrą... i w odpowiedzi na zażalenie na zbyt małą ilość ocieplających oficjalny charakter niniejszego bloga - relacji z życia codziennego, tworzę nową etykietę - z cyklu reminiscencji... Poniżej takowa o Lejli...

17 września 2010

pod abają


Saudyjka na spacerze w Wadi Hanifa w Rijadzie 

12 września 2010

3 Saudyjki i Mężczyzna z Zachodu

10 września 2010

id al-fitr 2010


Wszystkim świętującym Czytelnikom - wszystkiego najlepszego! 
Spokojnych i szczęśliwych świąt. 

'id mubarak! 
TaqabAllahu minna wa minkum! 

z cyklu lost in translation

Mam dzieci. Trójkę. Dwójka rozmawia w 3 językach. I lubi gumę do... No właśnie...

L: - Mamoooo! Mamooo!
Ja: Tak, słucham.
L: Mamooo! Daj mi proszę gumę do ż y c i a!

No i jak tu odmówić?

9 września 2010

"Koranu nie da się unicestwić"

Essam Mudeer
z. Arab News

Essam Mudeer, wybitny propagator islamu, określił działania pastora Terry Jones’a z Gainsville na Florydzie oraz duńskiego deputowanego Geert’a Wilders’a “jawną głupotą,” dodając, “robią to tylko w celu zwrócenia uwagi.”

Mudeer wierzy, że nie nienawiścią, lecz strachem powodują się ludzie tacy jak Jones i Wilders. "Ci, którzy chcą spalić Święty Koran boją się jego świętości i przesłania, i wiedza, że jeśli dotrze do niewierzących, od razu dołączą do wierzących.”

W takich sytuacjach muzułmanie muszą użyć mocy dialogu i tolerancji. "Ludziom takim nie chodzi o nic innego jak tylko wzniecenie ognia wojny. My musimy być należycie wyposażeni, aby stać się strażnikami i do tego potrzebujemy książek, a nie bomb" – zaznaczył Mudeer. “Nasze pióro powinno być naszą bazuką. Apeluję do braci i sióstr o zalanie Ameryki kopiami Koranu i książkami o islamie” – dodał Mudeer.

Islamska grupa Council on American-Islamic Relations (CAIR) podziela ten pogląd i wzywa muzułmanów do organizowania przyjęć "Podzielmy się Koranem” w celu edukacyjnym. Grupa zainicjowała kampanię rozpowszechnienia 100,000 egzemplarzy Koranu miejscowym, stanowym oraz krajowym przedstawicielom władz.

Mudeer zaznaczył, iż plan spalenia Koranu ma głownie na celu prowokację, ale społeczność wyznawców islamu nie może dać się złapać w pułapkę. Musimy wykorzystać to w celu inicjacji dialogu z chrześcijanami i z Zachodem.

Mudeer, jeden z założycieli saudyjskiego kanału religijnego Iqra TV, obawia się i ubolewa nad faktem, że nie wszyscy muzułmanie mogą należycie wykorzystać tę okazję. „Muzułmanie utracili sztukę dyskusji i stali się przewidywalni, zaś przeciwnicy islamu dopracowali do perfekcji sztukę wzniecania hałasu. I wiedzą, jaki guzik nacisnąć, aby wywołać określone działania, a potem określić je mianem nietolerancyjnych i ekstermistycznych”.

Mudeer obawia się, iż ekstremiści mogą użyć zdjęć palonego Koranu by podżegać opinię publiczną, wzniecać przemoc, i tego pragną ludzie tacy jak Jones. "Musimy zrozumieć ich niegodziwe intencje i nie wolno nam podejmować się jakichkolwiek agresywnych akcji protestacyjnych. Aczkolwiek możemy dać upust naszemu gniewowi w pokojowy sposób" – zaznaczył Mudeer.

"Nie możemy pozwolić by nas sprowokowano, musimy użyć tej okazji do dialogu, do mówienia ludziom o Świętej Księdze. To jest okazja dla każdego muzułmanina – rozmawiania o Koranie z Duńczykiem, Amerykaninem, z Zachodem".

Jones oświadczył w lipcu: "Islam i szariat (prawo islamskie) były odpowiedzialne za 9/11. Spalimy egzemplarze Koranu ponieważ sądzimy, iż nadszedł czas, by chrześcijanie, kościoły i politycy powstali i powiedzieli nie. Islam i prawo szariatu nie jest mile widziane w Stanach". Po tym oświadczeniu, muzułmanie i wiele grup chrześcijańskich – łącznie z ewangelikami – łączą się w opozycji do działań Jonesa.

Mudeer uważa, iż władze mogą wesprzeć globalną harmonię nie dopuszczając do eksploatacji wolności słowa uwłaczającej świętościom religijnym. Zaznacza, iż wielu  ludzi ukrywa się za tym „filarem” by podburzyć emocje wśród muzułmanów. "Pamiętajmy jednak: Kozy jedzą książki. Małpy je drą. Terry Jones i jego kościół palą. Ludzie książki czytają i analizują".

"Zaprosiłem Jonesa do telewizyjnej debaty na żywo. Ale nie odpowiedział. Napisałem potem do niego list otwarty, ale pastor również nie odpowiedział. Dlaczego? Po pierwsze: nie jest zainteresowany jakimkolwiek dialogiem ani dyskusją. Po drugie, wie, że jego celem jest wzniecenie nienawiści i sprowokowanie muzułmanów, aby potem przykleić im etykietkę braku tolerancji. Musimy zrozumieć jego motywy i nie dać się sprowokować" – zaapelował Mudeer.

Mudeer przypomniał również, iż Koranu nie można unicestwić, albowiem zachowany jest w pamięci ponad miliarda muzułmanów. Miliony z nich znają Koran na pamięć od początku do końca. Nie da się spalić ich wszystkich.

* * *

Muslims in Kingdom welcome Jones' cancellation of plan

8 września 2010

co lubię

Ja w Polsce 2009... 

Jak zabawa, to zabawa!

(zaprosiła mnie do niej Mama Ammara).

Lubię:

W Malinowej lody jeść
Z siostrą pogaduchy pleść 
Grzyby zbierać z Babcią Olą
I z Cioteczką to i owo 
W kuchni Mamy z nią posiedzieć 
U przyjaciół się zasiedzieć 
Uśpić dzieci oraz męża
Wśród zieleni się odprężać
Z mądrym człekiem porozmawiać
Grafomanię swą uprawiać.

I muszę, po prostu muszę dodać - nie lubię, ja uwielbiam "Berek Literek" Agnieszki Frączek. Idźcie do księgarni i kupcie. Śmiechu masa przy lekturze dla dzieciaków. 


Źrebak
Źrebak chciał na gałąź wleźć...
Ździebko potłukł zad. I cześć. 

albo

Naga prawda
Co tu wkoło się wyprawia
odkąd pawian
spotkał pawia!
- To bezprawie! - pawian prawi. 
Pupę w tęczę paw oprawił, 
a ja mam ją nagą prawie! 
Może piórko sobie wprawię....? 


A i chciałam też napisać o tym, czego nie lubię. I tak pomyślałam, skoro wszyscy piszą o tym co lubią, to może jednak warto dodać do tej zabawy element "nielubiany"? Zuzo Moll, Mamo Ammara zachęcam do przyłączenia się i dopchania pod (lub poza) "lubianymi" - nielubianych na blogach.

Co do zaproszeń, to niestety, blogowicze, których śledzę już o tym co lubią napisali, a zatem nie pozostaje mi nic innego jak po prostu - zaprosić do przyłączenia się do wynurzeń tych wszystkich, którzy Arabię odwiedzają, czytają, swoje blogi mają (a jeśli nie mają - to przecież moją mi powiedzieć w komentarzu poniżej co lubią a czego nie) i których nikt jeszcze nie zaprosił (i proszę dać mi znać, jeśli przyjmiecie zaproszenie :). Ja z racji braku czasu, niestety, niewiele w necie czytam. A do tego ostatnio opętał mnie Sołżenicyn. Można podać dalej. tzn nie Sołżenicyna, tylko zabawę.

Czego nie lubię napiszę wkrótce tu, poniżej. Teraz idę spać, bo u nas 5:49. Dobranoc!

Dobry wieczór. Wywiązując się z obietnicy, niniejszym dodaję czego nie lubię (kolejność  przypadkowa, zamykam się również w przepisowych dziesięciu numerach): 
  1. wulgaryzmów 
  2. wredoty 
  3. smutku 
  4. tęsknoty 
  5. chamstwa 
  6. pijaństwa 
  7. nienawiści 
  8. draństwa 
  9. bezmyślności 
  10. i w rybie ości.

"Nie wierz w czyjeś zdanie, ani go nie przyjmuj, dopóki nie przekonasz się, że jest w pełni słuszne. Postępując inaczej wyrządzasz sobie krzywdę i daleki będziesz od poznania prawdy. Traktuj ludzi z czystym sercem, bez uprzedzeń, jak ktoś, kto chce zrozumieć i słuchać, by powiększyć swoją wiedzę, i przyjąć jeśli jest słuszna, a odrzucić, jeśli jest błędna". Ibn Hazm